Produkcja tych zespołów trakcyjnych rozpoczęła się we wrocławskim Pafawagu w roku 1962, początkowo z miejscami 1 i 2 klasy, jako jednostek do ruchu lokalnego, przystosowanych do obsługi linii nie posiadających wysokich peronów. Przez cały okres produkcji (do roku 1994) wprowadzono jedynie niewielkie zmiany- ślizgi ze stali manganowej, agregat sprężarkowy czy hamulec Oerlikona. Od numeru 1900 wprowadzono nowy kształt kabiny, zmieniając też pulpit. Trzy EN 57, o numerach 2001 - 2003 otrzymały próbnie rozruch tyrystorowy, jednak ze względu na to, że się nie sprawdził kolejną zmianą numerów (1826 - 1828) powrócono do rozruchu tyrystorowego. W chwili obecnej dokonywane są różnego rodzaju modernizacje, a jednostki otrzymują numerację od 2001. Dublując człon silnikowy, oraz wprowadzając drobne zmiany produkowano serię EN 71.

Łącznie zbudowano (dla PKP)1418 jednostek: w latach *1962 - 1991 EN 57 001 - 130, 601 - 1828; *1990 - 1994 EN 57 1900 - 1953; * 1983 - 1988 EN 57 201 - 206